Over genot, pijn, vreugde en verdriet

Blog 3 november 2018

 

Inleiding over ons menselijk streven naar genot (en pijn)

 

We willen allemaal graag genieten en streven daarom graag genot na. Dit hoort bij het leven Leven. In mijn blog over (non)-dualiteit wordt de paradoxale werking besproken van twee tegenpolen, bijvoorbeeld:

Goed en kwaad, gehecht zijn en onthecht zijn. Deze begrippen zijn relatief aan elkaar. Noem ze maar: paren van tegenstelling. Zo ook de begrippen genot en pijn.

 

Wanneer we al te gehecht zijn aan de herhaling van genotbeleving – en de paradoxale valkuil hiervan niet door hebben – roepen we de paradox ‘pijn’ onbewust op.

Eigenlijk kunnen we alleen blijvend genieten als we bereid zijn de pijn, die genot in zich draagt, ook te omarmen. Andersom is het natuurlijk ook: wanneer we pijn toestaan, laten we ruimte voor nieuw genot.

 

Het is daarom slim om altijd kritisch naar je genot-behoefte te kijken en naar het effect op jouzelf en je omgeving wanneer je die (drift-)behoefte bevredigt. Je kunt er voor kiezen dit samen-gaan van genot en pijn volledig te aanvaarden en heerlijk je behoefte gaan bevredigen als die mogelijkheid zich voordoet. Dat beetje pijn neem je op de koop toe! 

Anders wordt het wanneer je merkt dat je diezelfde behoefte vaker wilt bevredigen en dat de pijn die er ook bij komt kijken, heviger wordt, niet alleen meer kortstondig jouzelf betreft maar ook anderen. 

Zonder te moraliseren over het goed of kwaad van nastreven van genot, of je voor te schrijven hoe je je leven moet inrichten, wil ik in dit blog proberen wat licht te laten schijnen op de werking van het op zichzelf nastreven van genot. 

 

 

Verdriet

 

Veel mensen vinden het het beste om vanuit je hart te leven, wat inhoudt: praktisch handelen vanuit evenwicht tussen je (seksuele) behoeften en de ratio. Het houdt in vaak en veel plezier kunnen hebben en tegelijkertijd hiervan kunnen onthechten, loslaten als de situatie daar om vraagt. Dit wil zeggen je verslaving, je gehechtheid aan plezier loslaten.

 

Berokken geen nodeloze schade

Wanneer we nog niet de kunst verstaan om echt vanuit ons hart te leven, ofwel tegelijkertijd “onthecht gehecht” te zijn, niet altijd (willen) beseffen dat genot op zichzelf tevens pijn in zich heeft, dan kun je in een situatie komen waarin je zegt: Tjee, daar kwam ik mezelf even flink tegen! Of, tjonge, dat had ik niet voorzien ! Of weer anders: onmin met mensen om je heen.

Maar ook verdriet om wat je misschien moet missen wat je zo graag wilt hebben of meemaken.

 

Het is doorlopend van belang om te observeren wat er feitelijk in jezelf gebeurt. Wat zijn de gevolgen voor jouzelf en je omgeving van je daden die direct voortkomen uit behoeftebevrediging? Eenduidig observeren kan alleen door jouzelf geheel te aanvaarden, zoals je op dit moment bent met alles wat je gedaan hebt en alles wat jou tot nu toe heeft gevormd! Vanuit die basis bereid zijn na te gaan wat ‘waar’ is, kun jij alleen zelf. Een vaste waarheid wat goed of niet goed is om concreet te doen in bepaalde gevallen, kan en wil ik niet geven.

 

Noot:

Je kunt een ‘plaatje’ van jezelf hoog houden zoals je van jezelf zou moeten zijn, al of niet veroorzaakt door je opvoeding, of andere factoren in jezelf en je omgeving.

Weet dat eerlijke observatie vanuit aanvaarding meer bij jezelf boven water haalt wat betreft gevolgen en hun oorzaken, en de dingen bewust zien zoals ze op ieder moment tevoorschijn komen….., dan een ‘plaatje’ hoog houden. 

Wij mensen zijn vaak goed in saboteren en ons zelf voor de gek houden. De kunst – en de plicht aan jezelf en je omgeving – is jezelf daar steeds weer opnieuw op te betrappen en je gedachten, woorden, daden en uiteindelijk je bestemming bij te stellen.

 

Zo observerend wat er gebeurt, kun je de logica gaan snappen dat je in jouw geval, met jouw verleden, bijvoorbeeld verdriet hebt.  

 

 

De kunst van verdriet toelaten

 

Paradoxen of tegenpolen bestaan niet op zichzelf

 

Werkelijk ver-driet (ver = weer en driet = drie) over iets toelaten houdt in dat je “weer drie” toelaat, en de Tao Tê Tjing * zegt: Het eeuwige TAO baart 1, 1 baart 2, 2 baart 3, 3 baart de tienduizenden dingen. Dit gezegde komt dichtbij de drieëenheid in het christelijk geloof: De Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Ik heb deze drie vroeger altijd als een statische drieëenheid beschouwd. De Heilige Geest zou wel eens kunnen duiden op de ‘3’ van de TAO die voortdurend valt in de 4 en de tienduizenden dingen. Betekent de Heilige Geest misschien dat jij, alleen jij zelf, kan leren beseffen dat je in overgave kan leven en ervaringen kan opdoen in respect voor opbouwende liefdeskrachten die Christus liet zien als ‘De Zoon’ (2), die niet kon bestaan zonder ‘De Vader’(1) en ‘samen’ de Heilige Geest (3) schiepen of nog steeds scheppen, waaruit alles wat groeit en bloeit glans krijgt.

 

Ver-driet toelaten van binnen en onder het verdriet durven door voelen is op deze wijze dan ook: weer drie, etc…. en leidt tot de “tienduizenden dingen”. 

Zou dit inhouden dat tegenpolen als goed en kwaad, eb en vloed, pijn en genot etc… niet bestaan? Het lijkt inderdaad van niet, maar wij zijn geneigd deze begrippen afgescheiden van elkaar te beoordelen binnen ons tijdsplan en dan kunnen we bijna niet anders vinden dan dat goed en kwaad wel degelijk bestaat !

 

Wat is misschien meer waar ?

Als wij ons Leven Leven worden genoemde tegenpolen, of paradoxen, niet als ‘twee’ maar als ‘drie’ gekend. Goed/genot (1), kwaad/pijn (2) en het bewegende verschil, wat ‘drie’ wordt genoemd. Omdat het gaat om bewegend verschil** kan het niet anders dan dat deze ‘drie’ opnieuw – in onze menselijke beleving – een enkel punt wordt dat een tegenpool zoekt om te ontdekken dat ook deze nieuwe tegenpool niet zonder het ‘enkele punt’ kan bestaan. Er komt weer opnieuw een derde punt in onze beleving. Dit voortdurende proces vindt plaats binnen onze tijdsbeleving.

 

Noot:

Daarom spreekt de filosofie van het Universele Denken niet van tegenpolen maar van tegendelen.

 

Gelijktijdige verwekking

In wezen gaat het niet om punten maar steeds om gelijktijdige verwekkingen van 1, 2, 3 “en de tienduizenden dingen”. Tja, hierop doorgaand, kom ik er op dat de factor ‘tijd’ niet bestaat en het tijdsbesef in onze driedimensionale wereld ons vooral en alleen dient om ervaring op te doen en ons te leren wat we zijn: bewuste beweging en vrije en verantwoordelijke geesten, niet vastgeroest in een dogmatisch patroon: kan helemaal niet!

Binnen godsdienstige systemen die nogal dogmatisch zijn, maar ook vanuit andere innerlijk vastgezette programmeringen, kunnen mensen het gevoel krijgen niet vrij te leven noch vrij te kunnen kiezen. Helaas kom je dan ook seksuele wantoestanden tegen, waar genot op zichzelf wordt nagestreefd en de pijn die erbij hoort wordt ontkend of weggedrukt.

 

Noot:

Het vrije kiezen zoals boven omschreven heeft natuurlijk een maatschappelijke context, waardoor iemand in Nederland over eenzelfde onderwerp tot een heel andere beslissing kan komen dan een persoon in bijvoorbeeld Kenia! Wel geldt voor beiden dat “het Leven Leven”, gebiedt om te leren vanuit je hart te handelen.

 

 

Verdrinken in verdriet?

Terugkomend op het wezen van verdriet, is verdriet toelaten, je er verloren in wanen zonder geheel te verdrinken in de “1″, daarom ook ervaring opdoen. Dit leidt altijd naar liefde van het hart, ofwel de hartchakra als centraal station en bewegend verschil tussen driften (1e en 2e chakra) en ratio (6e chakra) ***. Hier vanuit handelen geeft weer nieuwe vreugde en is ‘net even anders’ dan al te eenzijdige genotzucht waar pijn als de tegenpool wordt ervaren en niet als werkelijk tegendeel wordt beseft in de genotservaring.

 

 

Verdriet hoort bij het leven

Laten we altijd beseffen dat diep verdriet hebben over iets bij ons leven hoort, zonder ook hier aan te hechten! Ik zeg dit, omdat traumatisch verdriet dat (te) lang duurt, een vreemd gevoel van veiligheid kan geven. Zo van: “Dat weet ik tenminste zeker: het leven is shit, verdrietig, ik verwacht niet anders meer en nu kan mijn hart ook niet meer gebroken worden.” Verbittering ligt op de loer met alle gevolgen voor jezelf en je omgeving. In de kern houdt dit in dat je ‘gehecht bent aan je verdriet’.

Beter is niet te hechten aan je verdriet, maar wel het volledig toe te laten als je hart gebroken is. De goede lijm is te vinden in weer-drie. Herinner je steeds weer opnieuw:  het eeuwige TAO baart 1, 1 baart 2, 2 baart 3. 3 baart de tienduizenden dingen.

 

 

Onvergankelijke waarde van vreugde

 

Het woord ‘vreugde’ drukt voor mij een meer onvergankelijke waarde uit dan ‘genot’ die veelal kortstondig is. Vreugde hoort bij liefde. Liefde op zichzelf is een energie van waaruit je jouw bestaan te danken hebt en van waaruit je ook dood gaat. Dat vind ik niet te verloochenen. We kunnen – kort door de bocht – leren Leven door te leren Dood gaan! En daarmee leren wat liefde is.

 

Door je nu bewust te zijn van het bewegende verschil, of beter gezegd: je verschilsverhandelingen ** tussen jouw menselijke liefde vanuit je hart en de alom aanwezige universele liefde waardoor jij bestaat, zal je – de voor jou – juiste keuzes leren maken. Je zult je hierdoor vrij maken van de paren van tegenstelling en vreugdevol leven; alles in diep respect voor wat jij bent, kent en nog niet kent, of niet kunt kennen. 

 

Vanuit jouw besef dat het echte leven op liefdeskrachten is gebaseerd, kun je er dan ook voor kiezen om – bijvoorbeeld – 2 x 10 minuten per dag je tranen van verdriet uit te storten, zelfs met het gevoel dat je erin verdrinkt: het tegendeel vreugde en de tienduizenden andere dingen zitten hierin besloten. Je zult niet verdrinken !

 

* Boek: Tao-Tê-Tjing – Lao Tseu / H. van Praag – uitgegeven door Ankh-Hermes.

 

** De begrippen ‘bewegend verschil’ en ‘verschilsverhandeling’ zullen vaker in de blogs terug komen.

 

*** Over chakra’s geef ik later meer uitleg, maar hierover is ook veel te vinden op internet.

 

 

 

Beste lezer, ik hoop je van dienst te zijn geweest met dit blog. Aan alles ligt een intentie ten grondslag die je alleen zelf kan waar maken en van waaruit je nieuwsgierig kunt zijn of worden naar alle veranderingen in je leven.
 
Reageer als je wilt via het reactieveld.

 

Het is altijd mogelijk je aan te melden voor een proefles of eerst informatie op te vragen.

 

Interessant? Ik waardeer het als je dit deelt. Dank!
Share on Facebook
Facebook
Share on LinkedIn
Linkedin
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on Google+
Google+
Email this to someone
email
Categorieën: Blog en Yogafilosofie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

achttien − veertien =